شورای سراسری سويدن نهضت فراگير

پیام همدردی

با درد و اندوه عمیق خبر یافتیم که رفیق موسی آتش از پیشقراولان و سابقه داران جنبش چپ افغانی، شخصیت برازندهﺀ فرهنگی - سیاسی، مبارز نستوه راه آرمان های زحمتکشان افغانستان و عضو شورای مرکزی نهضت آیندهﺀ افغانستان به اثر مریضی که عاید حالش بود به عمر ٧٣ سالگی دور از میهن در دیار غربت و هجرت پدرود حیات گفت٠

فدراسیون آلمان نهضت آیندهﺀ افغانستان درگذشت رفیق موسی آتش را ضایعهﺀ بزرگ برای نهضت آیندهﺀ افغانستان و جنبش چپ دموکراتیک افغانی پنداشته خودرا در سوگواری اعضای خانواده، دوستان و تمام رفقای همرزمش شریک میداند و ابراز تسلیت و همدردی قلبی می نماید٠ روانش شاد و راه آرمانش زنده باد٠

کمیتهﺀ اجرائیهﺀ فدراسیون آلمان

نهضت آیندهﺀ افغانستان

رفیق عبدالله نایبی

رئیس نهضت آیندۀ افغانستان

اجازه دهید به این وسیله مراتب تسلیت خود را به مناسبت مرگ رفیق موسی آتش عضو شورای مرکزی نهضت آیندۀ افغانستان به شما و از طریق شما به خانواده ، به رهبری و کلیه اعضای نهضت آیندۀ افغانستان تقدیم بداریم . زنده گی موس آتش مشحون از صداقت ووفاداری به ارمان های والای مردم و مبارزۀ دادخواهانه است . جای او در میان ما خالی خواهد بود.

فدراسیون نهضت آینده دنمارک

کوپنهاگن
مورخ 17 جون 2008

در رثای موسی آتش

موسی آتش عاشق انسان ودنیا

خبر خاموشی تکان دهنده وزودرس موسی جان آتش را با ناباوری ،حٌزن واندوه ژرف دریافت کردم ، درحالیکه غرق اندوه شدم افکارم آنطرف سالها ودهه ها در جولان شد. بیادم آمد که اولین دیدار من وموسی جان (که هنوز آتش نشده بود )به روز سوم عقرب سال ۱۳۴۴ یعنی اولین نمایش اعتراضی وخیابانی که توسط دژخیمان سلطنت فیودالی بخون کشیده شد ، صورت گرفت .

موسی آتش از همان آغاز جوانی وحتی نوجوانی سرنوشت خودرا با سرنوشت انسان زحمکتش و آزادیخواه گره زد واین گره را اینک مرگ نا بهنگامش از هم درید. آتش از همان نوجوانی تا آخر عمر انسان سرشار ، آزاده ، همیشه سر حال ، باورمند به ترقی وتنور، عاشق زنده گی ، دلبستهء دنیاوانسان باقی ماند . آری ، با آتش چهل وسه سال پیش آشنا شدم او سی وسه سال پیش یعنی جوزای سال ۱۳۵۴ با عده ای از دوستان منجمله داکتر عقاب ودیگران به پغمان نزدم آمد .خوشحال وسر حال بود ، از تبدیل شدن سلطنت به جمهوریت بمثابهء یک گامی به جلو خوش بود، او بعضأ آواز خودرا نیز می آزمود ، همان روز آهنگی را زمزمه میکرد : دازمونږ زیبا وطن ، دازمونږ لیلا وطن ، داوطن مو ځان دي ، دا افغانستان دی ...

ازش پرسیدند که کدام آهنگها را میپسندد ؟ اوپاسخ داد که علاوه از آهنگ بالا دو آهنگ دیگر را نیز که عبارتند از : اي زما وطنه دلالونو خزانې زما

و آزاد افغانستان دي گلان پکې کرمه

آری او نه تنها به انسان زحمتکش عشق می ورزید بلکه وطن خودرا نیز عاشقانه دوست داشت ودشمن تعصب وسکتریزم بود

آتش ،انسان صمیمی ، باسخاوت ومحکم در دوستی و آشنایی بود ، باوجود آنکه پدرش مقرب سلطان واز افسران بلند رتبه بود ، خودش هرگز به آن طرف توجه نکرد . اودلبستهء انسان زحمتکش و آگاه وهدفمند بود . آری؛ موسای ما آتشی بود که گرم میکرد ، حرارت میبخشید ،می پخت ولی نمی سوختاند ، او از بذل حرارت ونیرو بر کسی منت نمی گذاشت ، من در حالیکه روان این دوست ورفیق ایام جوانی ام را شاد میخواهم ، خودرا در اندوه فامیل اش شریک دانسته وهم چنان از قدر دانی دوستان وقلم بدستان عزیز یکه به پیش کسوتان نهضت مترقی وداد خواهانه ارج وحرمت می گزارند واز آنها به نیکی یاد میکنند ،ابراز امتنان می نمایم

بگذارکه این عمل به سنت ماندگار همهء ما تبدیل شود . من در حالی که موسای عزیز م ، آتش گرما بخش ومهربانم را پدرود میگویم و نام وکارنامه هایش را ماندگار میخواهم ، وعده میدهم که در آیندهء نه چندان دور از خاطراتی که با آتش یعنی شاد روان موسی جان دارم برایتان بنویسم . در فرجام باید تذکر بدهم که عمر موسی جان آتش در هنگام مرگ برخلاف بعضی نوشته ها ۷۳ سال نه که کمتر ویا حد اکثر ۷۰ سال بود

روانش شاد باد .

میهن فدا «محشور»